Twee jaar duurden de opnames en voorbereidingen rond de documentaire ‘La calle de los pianistas’, waarin pianistes Natasha Binder en Karin Lechner de hoofdrol spelen. Geen probleem, vonden ze. Voor de camera staan is hen niet vreemd. Karin: “Als kind acteerde ik in een bekend televisieprogramma. Op een gegeven moment kon ik de straat niet meer op en maakte ik de mensen maar wijs dat het mijn tweelingzus was, die ze voor zich zagen.”
In een klassiek pand vlakbij Avenue Louise in Brussel wonen pianiste Karin Lechner en haar veertienjarige dochter Natasha Binder samen met pianolerares en oma Lyl Tiempo en oom Sergio Tiempo, ook pianist. Met de iconische meesterpianiste Martha Argerich als buurvrouw vormt zich het toneel van ‘La calle de los pianistas’, die eind april (2015, redactie) in Buenos Aires in première ging. “Natasha en ik speelden live de slotakkoorden van de film terwijl we met het podium uit de grond stegen”, vertelt Karin. “Ik zal de extase van het publiek nooit meer vergeten. We kregen prompt een staande ovatie. Het was zo’n geweldig moment.”
Altijd muziek
Terwijl wij ons in de woonkamer tegoed doen aan de heerlijke, versgebakken appeltaart van moeder Karin Lechner, dringen vanaf de eerste verdieping zachtjes de klanken van Beethoven’s Apassionata de kamer binnen. Sergio Tiempo oefent zijn recital voor het Lugano Festival in Zwitserland. “In dit huis klinkt altijd muziek,” glimlacht Karin. Bij familie Lechner stroomt muziek als DNA door het bloed. Natasha is de vierde generatie die als pianiste de podia betreedt. Moeder Karin Lechner, oom Siergo Tiempo en opa en oma gingen haar voor. “Mijn oma was pianolerares, mijn moeder en oom gaven wereldwijd concerten. Als kind stond ik te trappelen van ongeduld, wanneer was het míjn beurt?” Lacht Natasha.
Lees het interview op de website van de Edesche Concertzaal 》